Ketersediaan penuaian hujan bagi Kolej Kediaman Universiti Malaysia Sabah - Roslaini , Abdul Jalil; Nordin , Sakke; Adi , Jafar (GEOGRAFI, 2025)
Masalah kekurangan sumber air telah menjadi satu perbincangan bukan sahaja ahli akademik malahan pihak berkepentingan yang lain. Pelbagai kajian dan saranan telah dikemukakan, namun masalah kekurangan bekalan sumber air ini masih lagi tidak dapat diselesaikan. Kajian kes di Sabah, masalah kekurangan air ini tidak sahaja terjadi di kawasan luar bandar, malahan kawasan tumpuan penduduk seperti institusi pendidikan juga menerima kesannya tidak terkecuali Universiti Malaysia Sabah (UMS). Terdapat banyak aduan dan rungutan daripada para pelajar sehingga mendapat perhatian daripada media sosial. Kajian ini bertujuan untuk menilai kebolehtakungan air hujan bagi kolej kediaman di UMS sebagai saranan dalam mengatasi masalah sumber bekalan air mentah bagi kegunaan luar para pelajar. Kajian ini, menggunakan reka bentuk kajian kuantitatif melalui pengiraan keluasan bumbung kolej kediaman pelajar sebagai permukaan tadahan air hujan. Tiga buah kolej kediaman pelajar iaitu KKTM, KKTF, dan KKTPAR dijadikan sampel kawasan kajian. Pengiraan ini adalah berlandaskan pengiraan formula kebolehpercayaan penuaian hujan yang dibangunkan oleh NAHRIM. Daripada analisis pengiraan yang telah dilakukan, nilai kebolehtakungan air hujan adalah sebanyak 2008.29 m³ (KKTM), 1752.54 m³ (KKTF), dan 1483.28 m³ (KKTPAR). Berdasarkan nilai yang diperolehi, air tuaian hujan mampu dijadikan alternatif sebagai gantian terhadap bekalan air paip. Dari aspek komponen pula, dilihat aspek penyelenggaraan bagi mengaplikasikan Sistem Penuaian Air Hujan (SPAH) perlu ditingkatkan supaya sistem ini dapat digunakan dengan sebaiknya. Hasil akhir kajian dapat menjadi saranan kepada pihak universiti dalam menyediakan tangki takungan supaya air hujan yang turun dapat disimpan tanpa dibazirkan. Seterusnya, dapat mengurangkan kos pengurusan pihak universiti dalam pembayaran utiliti bagi UMS.