Kefahaman dan Penggunaan Kecerdasan Buatan (AI) dalam Pengajaran dan Pembelajaran Guru Prasekolah di Daerah Semporna - Abdul Jalil, Dahliyah (Jurnal Pendidikan Bitara UPSI, 2024)
Penggunaan kecerdasan buatan (AI) di Malaysia telah mengalami perkembangan yang pesat seiring dengan kemajuan teknologi global dan inisiatif kerajaan untuk mendigitalkan ekonomi negara. Dengan kemajuan teknologi, AI terus berkembang dan semakin diaplikasikan terutama dalam sistem pendidikan untuk memperkayakan lagi proses pengajaran dan pembelajara. Tujuan kajian ini dijalankan ialah untuk mengkaji tahap kefahaman dan penggunaan guru prasekolah berkaitan kecerdasan buatan (AI) dalam pengajaran dan pembelajaran di dalam bilik darjah. Namun begitu, tahap kefahaman dan penggunaan kecerdasan buatan (AI) dalam kalangan guru prasekolah masih kurang diketahui. Kajian ini menggunakan pendekatan kuantitatif sebagai reka bentuk penyelidikan. Seramai 52 orang guru prasekolah di daerah Semporna, Sabah dipilih secara rawak untuk dijadikan sebagai sampel kajian. Satu set soal selidik digunakan sebagai instrumen untuk mengukur tahap kefahaman dan penggunaan kecerdasan buatan (AI) dalam pengajaran dan pembelajaran guru prasekolah di daerah Semporna. Data yang diperoleh dianalisis menggunakan perisian Statistical Package for Social Science (SPSS) melibatkan statistik deskriptif dan analisis inferensi. Dapatan kajian menunjukkan majoriti guru prasekolah di kawasan kajian mempunyai tahap kefahaman yang sederhana walaupun mempunyai minat yang tinggi terhadap penggunaan kecerdasan buatan (AI) dalam pengajaran dan pembelajaran. Walaupun mempunyai minat yang tinggi terhadap penggunaan (AI), namun terdapat beberapa halangan yang dikenalpasti termasuk kekurangan latihan, sumber yang terhad dan kebimbangan mengenai kesan kecerdasan buatan (AI) terhadap peranan guru. Kajian ini diharapkan dapat memberi sumbangan dalam usaha meningkatkan kualiti pendidikan prasekolah di Malaysia melalui penggunaan teknologi terkini.